Eerste indruk | First impression

Onderweg naar Liqeni e Kasharit (het meer).

Nieuwe maand, nieuwe update! Drie weken zijn we nu in Albanië. Na een nachtje gelogeerd te hebben in het OM kantoor konden we ons eigen appartement in. Ons pallati (flatgebouw) staat aan de rand van Lushnjë en we hebben daardoor een mooi uitzicht op het stadje en nog mooier: we zien bergen met sneeuw! Inmiddels hebben we door hoelaat de ‘waterbus’ langs ons appartement komt en dus rennen we om de zoveel dagen na twee harde toeters naar beneden om onze waterflessen bij te vullen. (Het water uit de kraan kun je niet drinken vanwege het hoge kalkgehalte en mogelijke giftige stoffen). Volgens Ube is het internet in het appartement stabieler dan in Rijnsburg, dus thuiswerken is geen probleem. Mijn taallessen zijn direct na aankomst gestart en m’n woordenschat wordt bijna elke dag aangevuld. Of we nou naar de bakker gaan of dat we de buurman tegenkomen, elke ontmoeting is een kans om te oefenen met de taal. En dat gaat goed! De docent is tevreden en daarmee ik ook : D. Ube is al een aantal keer aangesproken door (mannelijke) buren en op straat wordt er bij herkenning enthousiast naar ‘m getoeterd. Ook de gemeente hier hebben we ontmoet. De OM kerk bestaat uit ongeveer dertig leden die naar de kerk komen en houdt zondagochtend dienst. Het gaat uiteraard in het Albanees, maar de eerste weken wordt er voor ons in het Engels vertaald. Vorige week zijn we na de dienst met de kerk naar het strand gegaan en hebben we gepicknickt. Heel gezellig en leuk en vermoeiend (!) om al die nieuwe mensen te leren kennen. We liggen bijna elke dag vroeg op bed, moe van al die nieuwigheden. Binnenkort zullen we ook de andere gemeenten hier bezoeken.
Afgelopen woensdag ging ik voor het eerst mee naar de vrouwenbijeenkomst in Bubullimë, een dorpje hier vlakbij. Er werd een korte bijbelstudie gehouden en ik werd gevraagd de liedjes te begeleiden met gitaar en zang, in het Albanees! Er kwamen dertig (sommige nog niet gelovige) vrouwen op af en ze waren tevreden, dus de volgende keer mag ik weer komen ; ). Omdat de weken (voor mij) vol zitten met trainingen, bijeenkomsten en taalles en voor Ube natuurlijk met werk en school hebben we ‘zaterdag relaxdag’ ingesteld. Zolang ik geen ministry heb ; ). En daarom zijn we afgelopen zaterdag naar het meer ‘Kasharit’ geweest, 45 minuutjes lopen vanaf ons pallati. Onderweg loop je langs vijgen- en olijfbomen, praalgraven (niet minder vrolijk) en het laatste stukje loop je omhoog via een hobbelig pad. Eenmaal boven heb je een prachtig uitzicht op het meer met daarachter de besneeuwde bergen. Het klinkt geweldig, en dat is het ook : ). Dus daar zullen we zeker vaker te vinden zijn! Onze eerste indruk: het is een heel mooi land, wordt niet supergoed onderhouden door de mensen (het afval wordt overal en nergens gedumpt) en de mensen zijn heel vriendelijk en gastvrij. 

We willen jullie bedanken voor jullie interesse en support! Deze maand vragen we jullie gebed voor de volgende punten:

  • Overal ontmoeten we mensen die nieuwsgierig zijn naar wat wij hier komen doen. Bid dat God deuren opent zodat we met hen in gesprek kunnen over het geloof! 
  • Danken dat we onze weg vinden in Lushnjë en we heel gastvrij ontvangen worden door de mensen.

New month, new update! This is our third week in Albania. After the first night in the OM office, we moved to our own apartment. Our pallati (apartment building) is located at the border of Lushnjë, which gives us a nice view over the city and, even better, we can see the snowy mountains! By now we learned at what time the ‘water van’ passes by our home, so every so many days we run downstairs when we hear the two sounds on the horn to fill our water bottles. Tap water you are not advised to drink because the high percentage of chalk and other toxics. According to Ube internet is more stable here than it was in Rijnsburg, so working from home does not lead to problems. My language course started immediately after our arrival and my vocabulary is growing daily. Whether we go to the bakery, or meet the neighbour, every encounter is a chance to practice the language. And it goes well! The teacher is satisfied about my progress and I would not dare to disagree. Our (male) neighbours have spoken to Ube and when we meet them in the street they sound their horn enthusiastically. We also met the fellow Christians in church. The OM church consists of approximately 30 members who visit the Sunday morning service. Of course, the service is in Albanese, but the first few weeks they will translate for us in English. Last week we joined the group to the beach for a picknick. We really like to learn to know all these new people, but this makes it also tiring, because you need to speak with so many people in a foreign language. 

Last Wednesday I joined the team to visit a woman’s meeting in Bubulllimë (a little village in the neighbourhood) for the first time. There was a short Bible study and they asked me to accompany their songs with my guitar and singing in Albanese! They were with 30 women, some of them not Christian, and they were content with my contribution, so I am allowed to come back ; ). As my weeks are rather full of training, meeting and language courses and Ube’s ones with work and school we now make Saturday our relaxing day, as long as I don’t have ministry responsibilities. Last Saturday we walked 45 minutes from our pallati to lake Kasharit. On the way you find fig and olive trees, beautiful grave memorials and then uphill on a twisty trail. At the top you have a marvellous view over the lake with the snowy mountains as a background. Sounds tremendous, doesn’t it? It is. For sure we will go here more often. Our first impression: a beautiful country, could be kept a bit cleaner by the people (they drop their garbage wherever they like). The people are very friendly and welcoming. 

We would like to thank you for your interest and support! This month we would like to ask you prayer for: 

  • Everywhere we meet people that are curious about our reason for staying. Pray God so we might find an entry to speak about Christian faith. 
  • Thank God that we find our way in Lushnjë and that the people here are really welcoming us.  

2 reacties

  1. Ha Ube en Birgit, wát leuk om op de hoogte te blijven van jullie wel en wee! Omdat ik(Sarienke) in beelden/filmpjes denk, zie ik alles in mijn gedachten voorbij komen:) héél veel succes daar én veel zegen op jullie werk daar. Lieve groeten van Oom Cor en tante Sarienke

    Like

  2. Lieve Bregit en Ube, mooi om te lezen. En zo fijn dat naast alle kennismaking en indrukken ook al mogelijkheden zich aandienen voor ministry. Wat een ervaring hè, het zal jullie je leven lang bij blijven. God,s zegen! Groeten Janny en ds. F. van den Bosch

    Like

Een reactie plaatsen

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s